Rođen u Jerevanu, u Jermeniji, Sergej Hačatrjan osvojio je Prvu nagradu na VIII Međunarodnom takmičenju Jan Sibelijus u Helsinkiju 2000. godine, postavši tako najmlađi pobednik u istoriji ovog prestižnog takmičenja. Godine 2005, osvojio je i Prvu nagradu na takmičenju Kraljicа Elizabetа u Briselu.

Tokom sezone 2025/26, Sergej nastavlja međunarodnu karijeru nastupima sa orkestrima kao što su Orkestar romanske švajcarske (sa Tuganom Sokijevim), Simfonijski orkestar iz Lucerna (Maksim Emeljanjčev), Bečki kamerni orkestar (Jan Vilem de Frind), Simfonijski orkestar Barselone i Nacionalni orkestar Katalonije (Eun Sun Kim), Simfonijski orkestar Frankfurtskog radija (Alan Altinoglu) i Simfonijski orkestar Tajpeja (Aleksandar Librajh). U Severnoj Americi nastupa sa Simfonijskim orkestrom San Franciska (David Afkam), Simfonijskog orkestra iz Atlante (Pjetari Inkinen), Klivlendskog orkestra (Rafael Pajare) i Nacionalnog simfonijskog orkestra u Vašingtonu (Simon Jang).

Njegovi nedavni nastupi u Severnoj Americi uključuju saradnje sa Simfonijskim orkestrom iz Toronta (Tarmo Peltokoski), Simfonijskim orkestrom Sijetla (Lidovik Morlo) i Montrealskim simfonijskim orkestrom (Rafael Pajare). Gostovao je sa Njujorškom filharmonijom, Bostonskim simfonijskim orkestrom i Simfonijskim orkestrom Filadelfije, kao i na festivalima Ravinia, Aspen, Blossom i Mostly Mozart. Nedavna severnoamerička turneja sa Jermenskom nacionalnom filharmonijom obuhvatila je nastupe u dvoranama Roj Tomson u Torontu, Simfonijska kuća u Montrealu i Karnegi hol u Njujorku.

Njegov najnoviji album Isaji Šest sonata, objavljen za izdavačku kuću Naiv, predstavlja prvi kompletni snimak Šest solo sonata op. 27 Ežena Isaija, izvedenih na kompozitorovoj sopstvenoj violini Gvarneri del Đezu. Zajedno sa sestrom Lusin snimio je album Moja Jermenija, posvećen stogodišnjici obeležavanja jermenskog genocida, koji je nagrađen priznanjem Eho klasik za kamernu muziku (20. i 21. vek / mešoviti ansambl). Ovaj duo je snimio i Tri sonate za violinu i klavir Johanesa Bramsa. Njegova diskografija za ovu izdavačku kuću obuhvata i koncerte Sibelijusa i Hačaturjana sa Sinfonijom Varsovia i Emanuelom Krevenom, oba koncerta Šostakoviča sa Francuskim nacionalnim orkestrom i Kurtom Mazurom, snimak sonata Šostakoviča i Franka za violinu i klavir, kao i kompletne sonate i partite za solo violinu Johana Sebastijana Baha.

Među istaknutim projektima prethodnih sezona izdvaja se umetnička rezidencija sa Orkestrom Valensije, koja je obuhvatila više koncerata pod dirigentskom palicom Aleksandra Librajha, uključujući i kamerni projekat, kao i rezidencija u BOZAR-u u Briselu, sa dva resitala i koncertom sa Belgijskim nacionalnim orkestrom, pod vođstvom Huga Volfa. Ponovne pozive dobio je od Nacionalnog simfonijskog orkestra RAI (Kiril Karabic), Nacionalnog orkestra Liona (Nikolaj Znajder), Nacionalne akademije Santa Ćećilije (Mjung-Vun Čung), Orkestra frankfurtskog muzeja (Mihael Zanderling), Simfonijskog orkestra Jevlea (Kejs Skaljone), kao i za turneju po Španiji sa Simfonijskim orkestrom iz Bilbaa (Džoana Karneiro).

Sergej je takođe realizovao turneju po SAD-u i Evropi sa Alisom Vajlerštajn i Inonom Barnatanom, sa programom Preobražene noći, koji je obuhvatao dela Betovena, Šenberga i Šostakoviča. Među značajnim projektima je i turneja po Japanu u saradnji sa Nipon fondacijom, dok je 2015. godine izveo Betovenov Koncert za violinu na Festivalu u Lucernu sa Bečkom filharmonijom i Gustavom Dudamelom, kao dobitnik nagrade Kredi Svis za mlade umetnike.

Sergej svira na violini Stradivari iz 1724. godine, poznatoj kao Kizeveter, koju mu na korišćenje ustupa društvo Streton.