Violončelista Edgar Moro, rođen 1994. godine, dobitnik je nagrada na takmičenju Rostropovič 2009. godine, Međunarodnom takmičenju Čajkovski 2011. godine i laureat nagrade Mladi koncertni umetnici (Young Concert Artists) 2014. godine. Studije je započeo kod Filipa Milera na Nacionalnom konzervatorijumu za muziku i igru u Parizu, a potom ih nastavio na Akademiji Kronberg pod mentorstvom Fransa Helmersena. Sa samo 11 godina debitovao je sa orkestrom Teatro Regio u Torinu, izvodeći Koncert za violončelo Antonjina Dvoržaka.

Edgar redovno nastupa u najprestižnijim koncertnim dvoranama sveta, uključujući Karnegi Hol u Njujorku, Berlinsku filharmoniju, Muzikferajn i Koncerthaus u Beču, Koncertgebau u Amsterdamu, Holivud bol u Los Anđelesu, Filharmoniju u Parizu i Teatru Jelisejskih polja, Elbfhilharmoni u Hamburgu, Santori Hol u Tokiju, Seulski Art centar, Viktorija Hol u Ženevi, Palau de la Muzica Katalana u Barseloni, milansku Skalu, venecijansku La Feniće i Vigmor Hol. Redovan je gost velikih festivala kao što su Verbije, Salcburg, Gštad, Montrö, Edinburg, Sen-Deni, Menton, Kolmar, Lugano i Festival Marta Argerič u Hamburgu.

Moro sarađuje sa uglednim dirigentima poput Gustava Dudamela, Valerija Gergijeva, Fransoa-Gzavijea Rota, Mjung-Vun Čunga, Tugana Sohijeva, Marin Alsop, Manfreda Honeka, Lahava Šanija, Elim Čan, Mika Franka, Jakuba Hrůše, Mikaela Šurnvanta, Alena Altinoglua, Pabla Herasa-Kasada, Andrisa Poge, Suzane Melki, Jozefa Svensena, Vasilija Petrenka, Juke-Peke Sarastea, Aziza Šohakimova, Juliana Rahlina, Lionela Bringijera, Andresa Oroska-Estrade, Natali Stucman i mnogih drugih.

Edgar takođe nastupa sa vodećim svetskim orkestrima, među kojima su Londonski simfonijski orkestar, Filharmonija orkestar, Kraljevska filharmonija, Njujorška filharmonija, Losanđeleska filharmonija, Simfonijski orkestar Filadelfije, Malerov kamerni orkestar, Simfonijski orkestar Nacionalne akademije Santa Ćećilije, Filarmonika dela Skala, Minhenska filharmonija, Hamburška filharmonija, Filharmonija Lucerna, Izraelska filharmonija, Orkestar Pariza, Filharmonija radija Francuske, Nacionalni orkestar Francuske, Briselska filharmonija, Simfonijski orkestar Antverpa, Simfonijski orkestar Švedskog radija, Simfonijski orkestar Stavangera, Turku filharmonija, Simfonijski orkestar Kristijansanda, Filharmonija Sankt Petersburga, Orkestar Simon Bolivar, Malezijska filharmonija, Tokijski Metropolitan orkestar, Simfonijski orkestar Tajpeja, Hongkonška Sinfonijeta, Simfonijski orkestar KBS i brojni drugi.

Posebno je posvećen kamernoj muzici i sarađuje sa umetnicima kao što su Marta Argerič, Jo-Jo Ma, Reno Kapison, Katja Bunijatišvili, Danil Trifonov, Nikolas Anđelič, Andraš Šif, Emanuel Paji, Sergej Babajan, Liza Batijašvili Julijan Rahlin, Aleksej Volodin, Nelson Gerner, Ning Feng, Bertran Šamaju, David Kaduš i mnogi drugi, kao i sa članovima svoje porodice – sestrom Rafaelom i braćom Davidom i Žeremijem.

Najznačajnija ostvarenja u sezoni 2025/26 uključuju koncerte sa Simfonijskim orkestrom u Lucernu, Simfonijskim orkestrom u Stavangeru, Simfonijskim orkestrom u Kristijansandu, Simfonijskim orkestrom Finskog radija, Simfonijskim orkestrom u Solunu, Simfonijskim orkestrom Tajpeja, kao i resitale u Teatru Jelisejskih polja, amsterdamskom Koncertgebauu, Vigmor Holu i na festivalima kao što su Al Bustan, drezdenski Muzikfestšpile, Vila Muzika, Teatar Šatelea i drugi.

U sezoni 2026/27, Elgar kreće na dve turneje sa Francuskim omladinskim orkestrom pod dirigentskom palicom Kristine Poske, a nastupa i sa Simfonijskim orkestrom Frankfurtskog radija, Bečkim simfoničarima, Filharmonijom Enesku, Hamburškim simfoničarima, orkestrom Montreal Metropoliten, Filharmonijom u Kalgariju, Beogradskom filharmonijom, Vinipeškim simfonijskim orkestrom, Tokijskom filharmonijom, Letonskom filharmonijom, Jerusalimskim simfonijskim orkestrom, orkestrom Toskanini iz Parme, Bernskim simfonijskim orkestrom, Nacionalnim orkestrom Bordoa, orkestrom Monpeljea i Borusan filharmonijom, sarađujući sa dirigentima kao što su Markus Pošner, Jozef Svensen, Danijel Rajskin, Ana Rakitina, Kšištof Urbanski, Kristijan Rajf, Roderik Koks i Julijan Rahlin.

Njegovi kamerni i resitalski projekti obuhvataju koncerte sa pijanistom Davidom Kadoušom, kao i nastupe sa njegova dva brata u sastavu Trio Moro u gradovima kao što su Tajpej, Solun, Keln, Pariz, Ženeva, Ruan i Kronberg, između ostalih.

Ekskluzivni umetnik izdavačke kuće Erato, Edgar je objavio niz zapaženih albuma, uključujući Play (2014) sa pijanistom Pjerom Ivom Hodikom, Giovincello sa Il Primo d’Oro i Rikardom Minasijem (dobitnik nagrade ECHO Classic 2016. godine), Debisijeve sonate i trija, duetski album sa Davidom Kadušom, zatim koncerti Gulda i Ofenbaha sa Les Forces Majeurses i Rafaelom Merlinom, porodični album sa delima Korngolda i Dvoržaka (A Family Affair, Erato) i album Transmission koji slavi jevrejsko hasleđe i muzičku tradiciju sa delima Bruha, Bloha, Korngolda i Ravela, kao i koncerta za violončelo Dutijea i Vajnberga, sa Andrisom Pogom i Simfonijskim orkestrom WDR iz Kelna (Warner Classics, septembar 2023.).

Njegovo najnovije izdanje (Warner Classics, novembar 2024.), Rococo, uključuje Varijacije na rokoko temu Čajkovskog sa Simfonijskim orkestrom iz Lucerna i Mihaelom Zanderlingom, kao i Šopenovu sonatu za violončelo i dela za violončelo i klavir, sa pijanistom Davidom Kadoušom.

Na proleće 2026. godine, za izdavačku kuću Warner Classics objavljeno je izdanje Šubertovih Klavirskih trija sa braćom Davidom i Žeremijem, sa kojima čini sastav Trio Moro.

Edgar Moro je dobitnik dve nagrade Victoires de la Musique Classique 2013. i 2015. godine, kao i priznanja Zvezda u usponu (ECHO Rising Star, 2017. godne). Edgar je takođe i laureat Fondacije Banque Populaire i Nagrade za mladog solo izvođača (Young Soloist Award) koju su mu 2013. godine dodelile francuske državne radio stanice i Fondacija Safran Corporate. Edgar je takođe i dobitnik nagrade Adami Revelation Classique 2012. godine.

Edgar Moro svira na violončelu Davida Teklera iz 1711. godine, dok je gudalo izradio Dominik Pekat. Od septembra 2023. godine, profesor je violončela na Nacionalnom konzervatorijumu u Parizu.