Nakon pobede na 64. Međunarodnom pijanističkom takmičenju Ferućio Busoni, Arsenij Mun se profilisao kao jedan od najuzbudljivijih pijanista svoje generacije. Njegov trijumf bio je izuzetno upečatljiv – ne samo da je osvojio prvu nagradu, već i prestižnu nagradu Arturo Benedeti Mikelanđeli, koja se dodeljuje isključivo jednoglasnom odlukom žirija i koja je dodeljena prvi put posle gotovo tri decenije. Publika je bila podjednako oduševljena, nagradivši ga i Nagradom publike putem međunarodne onlajn platforme takmičenja.

Ovim prestižnim priznanjem otvorilo je svoju izvanrednu sezonu 2024/25, sa brojnim resitalima i saradnjama sa orkestrima širom Italije, Švajcarske, Nemačke, Francuske, Austrije, Južne Koreje i Japana. Nastupao je u renomiranim dvoranama kao što su Koncerthaus u Beču, Elbfilharmonija u Hamburgu, Seulski Arts Centar, Tonhale u Cirihu i Gevandhaus u Lajpcigu, uz snimanja za Deutsche Grammophon i saradnju sa Simfonijskim orkestrom Bečkog radija ORF.

Sezona 2025/26 donosi dugo očekivane debije sa orkestrima Filarmonica della Scala i Nacionalnim simfonijskim orkestrom RAI, kao i saradnje sa Vajmarskim državnim orkestrom Staatskapelle, Danskim filharmonijskim orkestrom i Minhenskim kamernim orkestrom. Takođe je nastupao na prestižnim festivalima i u koncertnim serijama kao što su Festival Strings u Lucernu i Fribourg International Piano Series. Među najznačajnijim nastupima izdvajaju se koncerti u bečkom Muzikferajnu, berlinskoj Filharmoniji (Kammermusiksaal), Betoven Hausu u Bonu, Smetaninoj dvorani u Pragu, Lajshale u Hamburgu i Palau de la Muzika Katalana u Barseloni.

Deutsche Grammophon je uključio Arsenija u proslavu svog 125. jubileja, predstavivši ga u okviru sekcije Zvezde u usponu na platformi STAGE+, sa audiovizuelnim portretom finala Busoni takmičenja. Njegove interpretacije Debisijevih dela Feux d’artifice i Cloches à travers les feuilles, kao i Satijeve Gnossienne br. 3, nalaze se na kompilaciji 100 veličanstvenih trenutaka u muzici, zajedno sa umetnicima kao što su Danijel Barenbojm, Elen Grimod, Kian Soltani i Andreas Otenzamer.

Rođen u Sankt Peterburgu 1999. godine, Arsenij je počeo da svira klavir sa šest godina kod Elene Zjabreve, a već sa deset godina debitovao je sa Sankt Peterburškom filharmonijom. Studije je nastavio kod Aleksandra Sandlera od 2010. do 2017. godine, prvo u muzičkoj školi pri Rimskog-Korsakova konzervatorijumu, a zatim i na samom konzervatorijumu, pre nego što je diplomirao na Džulijardu 2024. godine u klasi Sergeja Babajana. Na njegov umetnički razvoj značajno su uticala partnerstva sa vodećim dirigentima, među kojima su Stanislav Kočanovski, Josef Svensen, Mej-An Čen, Dmitrij Matvijenko, Mark Rasel Smit, Jan Hobson i Valerij Gergijev.

Elbfilharmonija postaje duhovno mesto uz Arsenija Muna, napisao je Markus Štebler u listu Hamburger Abendblatt. Arsenij Moon ne objedinjuje samo muzikalnost, neverovatno spretne prste i fenomenalan osećaj za zvuk. Njegov nastup zrači magijom koja izdvaja izuzetnog umetnika od veoma dobrih muzičara.