Proglašena za nenadmašnu muzičarku od strane lista Le Figaro, Anastasija Kobekina osvaja publiku svojom izuzetnom muzikalnošću, višeslojnim interpretacijama i harizmatičnim scenskim nastupom. Dobitnica je nagrade Lenard Bernstin za 2024. godinu.

U maju 2023. godine, Anastasija je potpisala ekskluzivni ugovor sa izdavačkom kućom Sony Classical. Njen debitantski album Venecija objavljen je u februaru 2024. godine, nakon čega je, u oktobru iste godine, nagrađena prestižnim priznanjem Opus Klassik. Njen naredni album, sa solo svitama za violončelo Johana Sebastijana Baha, objavljen je u septembru 2025. godine, dok je u februaru 2025. godine, nemački javni servis ARD emitovao četvorodelni dokumentarni film o njoj, pod naslovom Anastasia Kobekina: Jetzt oder nie (Sada ili nikad).

Godine 2024. održala je svoj na daleko hvaljeni debitantski nastup na festivalu BBC Proms sa Češkom filharmonijom, pod dirigentskom palicom Jakuba Hruše, izvodeći Koncert za violončelo Antonina Dvoržaka. Tokom 2025. godine, vraća se u Rojal Albert Hol sa još dva nastupa: 8. avgusta u programu Od sumraka do svitanja (From Dark Till Dawn), čiji je kurator Ana Lapvud, i 10. septembra sa Prvim koncertom za violončelo Dmitrija Šostakoviča, uz Simfonijski orkestar škotskog Bi-Bi-Si-ja pod vođstvom Delijane Lazarove.

Godine 2024., bila je umetnica u fokusu muzičkog festivala Rajngau, dok je 2025. godine bila rezidentkinja na festivalima Festšpile Meklenburg-Vorpomen kao i Betovenov festival u Bonu.

Najvažniji nastupi u sezoni 2025/26 uključuju koncerte sa Češkom filharmonijom pod vođstvom Semjona Bičkova, Koncerthaus orkestrom iz Berlina pod dirigentskom palicom Ivana Fišera, Nemačkom kamernom filharmonijom iz Bremena, Mahler kamernim orkestrom, Kraljevskim filharmonijskim orkestrom, Filharmonija orkestrom, Filharmonijom Bi-Bi-Si radija i ansamblom Akademije Svetog Martina u poljima.

Poseban vrhunac biće svetska premijera novog koncerta za violončelo kompozitora Brajsa Desnera, napisanog upravo za Anastasiju.

Kobekina je nastupala u najznačajnijim koncertnim dvoranama i na čuvenim festivalima širom sveta, uključujući Viigmor Hol, Koncertgebau u Amsterdamu, Linkoln centar, Koncerthaus u Beču, Berlinsku filharmoniju, Tonhale u Cirihu, Elbfilharmoni u Hamburgu, Festival Menuhin u Gštadu, Muzički festival Šlezvig-Holštajn, Muzički festival Rajngau, Betovenfest u Bonu, Festšpile Meklenburg-Vorpomen i Verbije festival.

Sarađivala je sa istaknutim dirigentima kao što su Semjon Bičkov, Pavo Jarvi, Jakub Hruša, Kšištof Penderecki, Hajnrih Šif, Omer Meir Velber, Vasilij Petrenko i Šarl Ditoa.

Anastasija je dobitnica nagrada na međunarodnim takmičenjima, uključujući Međunarodno takmičenje Čajkovski (2019) i Enesku (2016). U periodu od 2018. do 2021. godine bila je proglašena za Bi-Bi-Si-jevu umetnicu nove generacije, a 2022. godine bila i nagrađena nagradom Trasta Borleti-Buitoni.

Rođena u Rusiji, Anastasija je počela da svira violončelo sa četiri godine. Studirala je u Nemačkoj kod Fransa Helmersena i Jensa-Petera Majnca, u Parizu kod Žeroma Pernoa, a usavršavala se i na baroknom violončelu na studijama kod Kristin fon der Golc u Frankfurtu. Nastupa na violončelu Bonamy Dobree-Suggia iz 1717. godine, koje je izradio Antonio Stradivari, a koje joj je velikodušno ustupila fondacija Stradivari Habisreutinger-Huggler-Coray.