Francuski dirigent Aleksandar Bloh imenovan je za šefa-dirigenta Simfonijskog orkestra i hora Radiotelevizije Španije u Madridu, sa početkom sezone 2026/27. Međunarodnu pažnju privukao je osvajanjem prve nagrade na Dirigentskom takmičenju Donatela Flick 2012. godine, nakon čega je započeo blisku saradnju sa Londonskim simfonijskim orkestrom. Poznat po svojoj muzikalnosti, energiji i izraženom umetničkom temperamentu, ubrzo potom ostvario je zapažen debi nastup sa Kraljevskim orkestrom Koncertgebau, uskočivši kao zamena za Marisa Jansonsa u kratkom roku.

Njegovi nedavni i predstojeći gostujući angažmani obuhvataju debije i povratke orkestrima kao što su Londonski simfonijski orkestar, Izraelska filharmonija, Drezdenska filharmonija, Filharmonijski državni orkestar Hamburg, The Hallé iz Mančestera, Simfonijski orkestar Birmingema, Holandska filharmonija, Bornmutski simfonijski orkestar, Seulska filharmonija, Nacionalni orkestar Bi-Bi-Si-ja iz Velsa, Simfonijski orkestar Euskadi, Orkestar Philharmonia, Simfoničari Diseldorfa, Filharmonija Georg Enesku iz Bukurešta, Musikkollegium Winterthur, Simfonijski orkestar Jute, Roterdamska filharmonija, kao i turneje sa Orkestrom mladih Evropske unije i Australijskim omladinskim orkestrom. Nastupao je i sa Filharmonijom Osla, Nemački msimfonijskim orkestrom iz Berlina, Škotskim kamernim orkestrom, Royal Northern Sinfonia, Kraljevskom filharmonijom Liverpula, Filharmonijskim orkestrom Radija Francuske, Deutsche Kammerphilharmonie iz Bremena, Nacionalnim orkestrom Francuske, Vankuverskim simfonijskim orkestrom, Luksemburškom filharmonijom, Simfonijskim orkestrom Adelaida, Briselskom filharmonijom, Simfonijskim orkestrom Gircenih iz Kelna, Losanđeleskim kamernim orkestrom, Nacionalnim centrom za scenske umetnosti u Pekingu (NCPA) i Simfonijskim orkestrom Švajcarske Romandije. U operi se podjednako ističe, nastupajući u Bavarskoj državnoj operi u Minhenu, gde se 2025. godine vratio sa produkcijama opera Karmen Žorža Bizea i Matsukaze Tošija Hosokave, kao i u Deutsche Oper am Rhein u Dizeldorfu, berlinskoj Nemačkoj operi, Operi Lila i Lionskoj operi.

Od 2016. do 2024. godine, Bloh je bio muzički direktor Nacionalnog orkestra iz Lila, gde je ostvario značajan umetnički i razvojni doprinos ansamblu. Njegovi programi obuhvatali su širok i raznovrstan repertoar: kompletan ciklus Malerovih simfonija, većinu baleta Igora Stravinskog, velika simfonijska dela francuskog i nemačkog repertoara, kao i kamerni kanon klasičnih majstora poput Betovena, Mocarta, Hajdna, Mendelsona i Šumana. Kao posvećen promoter savremene muzike, sarađivao je sa istaknutim kompozitorima današnjice, među kojima su Magnus Lindberg, Džordž Bendžamin i Tjeri Eskaiš, angažujući ih kao umetnike u rezidenciji ili goste festivalskih programa. Kao inovator, kako na podijumu tako i van njega, pokrenuo je brojne projekte usmerene na privlačenje nove publike, uključujući tematske i žanrovski raznovrsne programe kao što su Misa Lenarda Bernstina, Karmen, Toska, Lovci na bisere, Lepa Jelena, Boemi, koncerte za mladu publiku i savremene formate koncerata 2.0. Pod njegovim vođstvom, Nacionalni orkestar iz Lila bio je nominovan za nagradu Gramophone Award 2020: Orchestra of the Year, a ostvario je i brojna izdanja i medijska predstavljanja u saradnji sa izdavačkim kućama i kanalima kao što su Alpha Classics/Outhere, Pentatone, Mezzo TV i France Musique.

Sarađivao je sa mnogim istaknutim solistima, među kojima su Frank-Peter Cimerman, Pjer-Loran Emar, Patricija Kopačinskaja, Miša Majski, Žan-Iv Tibode, Sol Gabeta, Žan-Gijen Kejras, Stiven Iserlis, Šeron Kam, Alis Sara Ot, Nemanja Radulović, Veronika Eberle, Veronik Žan i Gzavije Demestr.

Nekadašnji glavni gostujući dirigent Simfoničara Dizeldorfa, Bloh je bio stipendista programa ADAMI i Tanglewood Conducting Fellow, gde je privukao pažnju mentora kao što su Maris Jansons, Šarl Ditua, Pjer Bulez, Bernard Haitink, ser Mark Elder i Esa-Peka Salonen.